Aach

Het dorp werd in 953 voor het eerst in een oorkonde vermeld als „Aquacuum”, wat wijst op de waterrijke ligging aan het einde van een kort zijdal van de Moezel.

Ten westen van het dorp loopt al sinds de Romeinse tijd, en zonder onderbreking tot op de dag van vandaag, een belangrijke verkeersader van Trier naar Keulen. Naast vondsten uit de bronstijd en de Keltische periode zijn er ook overblijfselen van Romeinse nederzettingen aangetroffen. De bevolking van Aach leefde voornamelijk van de landbouw en de steenindustrie.
In de landbouw speelde de teelt van mostfruit, de „grondstof“ voor Viez, een grote rol. „Zo’n Viezchen zoals in Aach – nergens anders te vinden – niet aan de Moezel, de Saar of de Rijn – groeit zo’n appelwijn” (fragment uit een gedicht van Franz Scholl)

Bijzonder bezienswaardig is de parochiekerk St. Hubertus, die in 1783 werd gebouwd als een eenbeukige kerk met een vierzijdige dakruiter met een leien piramide.

Een bijzonderheid van Aach is de joodse geschiedenis met een eigen synagoge. Beleef de geschiedenis aan de hand van de folder „In de voetsporen van de joden in Aach“ en kom meer te weten over de geschiedenis van de bewoners van 15 woonhuizen.